SEN YOKSUN

Şu an ruhum daralmış gözlerim dolu dolu...
Dokunsalar ağlayacak haldeyim...
Ve bununla kalmıyor halim.
Yüreğim kan ağlamakda
Aldığım her nefes sensizliğe bir haykırış...
Öyle bi haykırış ki bu!!
Sensizliğe denizler kabara bilir...
Yıldızlar dökülebilir yer yüzünün...
Sevda nişanı güller bile solabilir...
Ama senin varlığında sensizlik içindeyken...
Bunların bir önemi yok gözümde.
Ve gönlümde yeter ki sen ol...
Yanımda yeter ki sen ol...
Sev beni...
Belki o zaman çığlıklarım ve haykırşlarım dinebilir..
Diyorum ki sana tek düze bi şekilde...
Seni seviyorum
Ölümü bilir misin sen?
Ölüm seninle tanışıp sensizliğe mahkum olmaktır...
Yüreğin kanar,gözlerin dolar, nefes alırsın ama ölmüşsündür...
Sen bu hayattayken ve ben sensizken
Yaşayan bi ölüyüm hayat sahnesinde.
Gözlerimdeki gülümseme
Yerini bırakıyor kanlı yaşlara
Nedeni bilinmez
Ruhumun senin için yandığını hissediyor...
Ama ne çare sen yoksun ,
Bilinmez ızdıraplar ve acılar içinde çırpınırken yüreğim
Sadece bir kişi geliyor aklıma...
Sen...
Sen...sadece sen...
Tam konuşacağım,haykıracağım dünya ya diyorken
Boğazıma düğümleniyor kelimeler...
sadece haykırmak istediğim tek bir şey hayata...
Seni seviyorum....
Ama bilinmez sen yoksun
Sen yoksun...
Sen yoksun...
Şimdi bebeğim...
Gecenin bir yarısı...
Sensizliğin ızdırabı yüreğimdeyken
Seni hissettim kalbimde,
Hayalin belirdi gözlerim de
Bir heyecandır başladı kalbimde
Usulca bir sigara yaktım titrek ellerimle
Adını sayıklayan dudaklarıma götürdüm sigaramı
Derin bir nefes çektikten sonra...
Bebeğim dedim ki keşke yanında olabilsem...
Ellerini tutup, gözlerine bakarak kaybolsam dedim Sonsuzlukta usulca
Tek düze bi şekilde,
Evet bebeğim anlıyorum...
Sen benim yaşama karşı bir haykırışımsın
Şuan ben senin hayalinle yaşarken bir viranede...
Sen süslü odanda tatlı bir uykudur gidiyorsun
Ben her zaman düşünmeye mecburum seni
Seni seviyorum...
Seni seviyorum...
Seni seviyorum...
Ama sen yoksun ki...